(36) Dichtbij God?

(36) Dichtbij God?

Ik zal een jaar of 5 zijn geweest toen ik door de bergen van Zwitserland liep en me bedacht; als God in de hemel is, en wij zitten nu op 2.000 meter hoogte, dan ben ik nu een stuk dichterbij God dan wanneer ik in Nederland ben, toch? M’n moeder vertelde dat dit niet geval was, maar ik vond van wel ?.

Vanaf baby af aan ging ik naar Zwitserland op vakantie, daardoor is mijn liefde voor de Zwitserse bergen erg groot. Ook later toen ik trouwde zijn we heel wat jaren daar op vakantie geweest. De wandeltochten brachten me in een hele andere wereld. Een wereld van rust, stilte en ongekende schoonheid. En in die rust kan ik heel makkelijk genieten.

Jammer genoeg hebben we hier geen bergen maar wel genoeg plaatsen waar je rust, stilte en schoonheid kunt vinden. Zoals nu op de Postbank. De heide staat in volle bloei, een prachtig gezicht; één grote paarse deken.

Gelukkig hoef ik me geen zorgen te maken of ik fysiek wel of niet dichtbij God ben. Ik hoef me ook niet in allerlei bochten te wringen om dichterbij te komen, want God woont in mij (Galaten 2:20) – dichterbij kan Hij niet komen.

Jezus, toen Hij op aarde was, nam bewust de tijd om rust en stilte op te zoeken om die met z’n Vader door te brengen. Ik vind het heerlijk om Zijn voorbeeld hierin te volgen, in het bos, aan zee, in het klooster, op m’n studeerkamer, in de kerk en vast ook wel weer een keer in de Zwitserse bergen ?.